| تبليغات | X |
|
توي خلوت پر از همهمه ام ، كه صدايي به صدا نمي رسه اگه مي توني منودعا بكن ، من كه دستم به خدا نمي رسه آسمونا ارزوني پرنده ها ، جاي آسمونا يه قفس بده همه دار و ندارمو بگير ، هرچي بودمو دوباره پس بده بازم هيچ راهي به مقصدنرسيدمن هزار ويك شبه معطلم تا تـه جـاده دنيـا رفتم و بازم انگـار سر جـاي اولم چرا دنيا با تمام وسعتش مرهمي براي زخم من نداشت پاي هرچي كه دويدم آخرش حسرت داشتنشو تودلم گذاشت سر رو شونه هاي سنگ روزگارقداين فاصله هق هق مي كنم دارم از ثانيه ها سير ميشم ، دارم از دوري تو دق مي كنم پشت خنده هاي مصنوعي من دل به اين بغض گلو شكن بده روزگـار سردمو ورق بزن ، دست مهربونتو به مـن بـده گم شدم توي شبي كه خودمم شبي كه حتي يه فانوس نداره من وباخودت ببربه روشني آخه هيچكي مثل تومنودوست نداره هي ،لك زده دلم واسه يه هم زبون شيشه دل همه سنگ شده مي دوني دليل گريه هام چيه ؟ آي خـدا دلـم واست تنگ شده
با تو بوده ام ، هميشه و در همه جا با تو نفس كشيده ام ، با چشمان تو ديده ام مرا از تو گريزي نيست چنان كه جسم را از روح ! و زمين را از آسمان تو دليل حيات من بوده و هستي ، و چنان با اين دليل زيسته ام كه باوركرده ام ، علت بودن من ، تو هستي . پاسخ من به آغاز و پايان زندگي اين است :
خواستم قصيده خواهش را تقديمت كنم به آسمان خيره شدم تكه ابري ديدم بر فراز آسمان كه آبي آسمان را پوشانده بود دلم گرفت وآسمان نيز بخاطرگرفتگي دلم گريه كرد هر دو گريستيم من به خاطر تو و او بخاطر من ، به كنار پنجره رفتم و شيشه اتاقم را ديدم كه بخار گرفته و آرام سمت آن رفتم و نوشتم دوستت دارم او نيز گريست ! حال سه نفر شديم من به خاطر تو ، آسمان بخاطر من و شيشه بخاطر من و آسمان ، بي قرار گشتم ناگاه صفحه سفيد دفتري ديدم در روبروي خود برداشتم و نوشتم از براي تو و دلم اينچنين كه دوستت دارم ، شايد براي تو دو كلمه باشد ولي براي من يك دنيا عشق و علاقه . حال چه بگويم كه تقدير اينچنين مرا از تو دور ساخته ولي مطمئن باش كه هميشه و در همه حال به يادت هستم ! باور كن هر وقت به گل آفتابگردان نگاه مي كنم حسرت مي خورم چون از براي نور خورشيد شب را با صبر به صبح مي رساند وبا اولين شعاع آفتاب صورت خود را به سمت خورشيد مي كند و تا شب روي از او بر نمي گرداند . كاش من و تو براي يك روز يكي مان خورشيد و ديگري آفتابگردان مي شديم تا به درستي با مفهوم عشق آشنا مي شديم شايد گذر زمان ما را آشنا كند ولي افسوس شايد كه دير شود . پس بيا براي يك لحظه آرام و فارغ از هر گونه هياهو همديگر را در آغوش بگيريم و با تمام وجود فرياد براريم تا همگان بفهمند كه هيچ چيز و هيچ كس ما را نمي تواند از هم جدا كند حتي مرگ ! شايد كمي خنده دار باشد كه چطور مرگ هم نمي تواند ما را جدا كند ولي باور كن كه اگر عشق باشد مرگ معني ندارد زندگي آنقدر شيرين مي شود كه به مرگ توجه نمي شود ...؟!
امروز وقتي دلتنگ لحظه هاي نبودنت بودم ، وقتي لبريز شده بودم از نبودنهاي بي دليل !!!
اين روزها تمام هستيت رادرون سه نقطه هاي هميشگي ات جاي دادي و به سويم نشانه رفتي بي آنكه بداني من اين روزها هيچ نمي فهمم از سه نقطه ها و سكوت و بي صداييت ...... براستي ...... ما چه ساده به هم پيوند زده بوديم ثانيه هامان را ...... به سادگي .... من ناباورانه به باور بودنت رسيده بودم ...... تو باور لحظه هاي من شده بودي ..... اما افسوس ..... افسوس ......
باد مي آيد موهايم لاي باد مي پيچد صورتم از دلتنگي سرخ مي شود لب دريا مي نشينم واز ته دل نبودنت را آه مي كشم ......
حرارت داره عشق وقتي كنار مني تو نذار تنها باشم و چشام بباره و نيايي تو
تا به عشق تو بشم دوباره من تشنه آخــــه دلمـو باختـم تو قمـار عشقـت
مي خوام اينو بدوني كه مي ميرم واسه تو بدون كه هيچكي رو نمي خوام اندازه تو
يادته رفتي _ پشت تو بستم در رو ؟ ولي حالا ميگم از تنهـايي خستم نـرو
اين صـداي قلـب منه مي شنوي ؟ معنيش اينه دوست دارم بيش از اين
مي ميرم واسه تو مي بيني عاشقتم ؟ اگه درست فكر كني تو راجع به مـن
مـن تا هميشـه كنـارت هستـم آره توهم هرشب مي خوابي بيادمن پس
يه وقت بر نداري تو دستتو از سـرم قول ميـدم تا آخـرش قلبتـو پس ندم
عشق من نگو عاشق من نيستي غيـر تـو ، نرسيد به داد من هيچكي
ببين ساكتم هيچي نميگم مي بيني اگه بگي مي موني خوب منم نميرم
ميشيني تو باز كنار من تاباز به يادهم زندگي كنيم بخوابيم شبا باز بياد هم
واسه ثابت عشقم حتي كافيه اشكام دست سردم نياز داره به گرمي دستات
من جاريه اشكام بدون تو ، هر كاري مي كنم عشقـم بمونه كنارم ، خوب
اينو ميگم كه بشنوي خلاصه از من نمي خوام بدم روزي تورو دوباره از دست
تو را گم مي كنم هر روز و پيدا مي كنم هر شب بدين سان خوابها را با تو زيبا مي كنم هر شب تبي اين كاه را ، چون كوه سنگين مي كند ، آنگاه چه آتش ها كه در اين كوه برپا مي كنم هر شب تماشايي است پيچ و تاب آتش ها ، خوشا بر من كه پيچ و تاب آتش را تماشا مي كنم هر شب مرا يك شب تحمل كن تا كه باور كني اي دوست چگونه با جنون خود مدارا مي كنم هر شب چنان دستم تهي گرديده از گرماي دست تو كه اين يخ كرده راازبي كسي"ها" مي كنم هرشب تمام لحظه ها را مي كشم بر روزن مهتاب حضورم را ز چشم شهر حاشا مي كنم هر شب دلم فرياد مي خواهد ، ولي در انزواي خويش چه بي آزار با ديوار نجوا مي كنم هر شب كجا دنبال مفهومي براي عشق مي گردي ؟ كه من اين واژه راتا صبح معنا مي كنم هر شب
تو نيستي كه ببيني چگونه عطر تو در عمق لحظه ها جاريست چگونه عكس تو در برق شيشه ها پيداست چگونه جاي تو در جان زندگي سبزاست هنوز پنجره بازست ...
تو از بلندي ايوان به باغ مي نگري ! درختها ، چمن ها وشمعداني ها به آن تبسم شيرين ، به آن ترنم مهر ، به آن نگاه پر از آفتاب مي نگرند .
تمام گنجشكان كه در نبودن تو مرا به باد ملامت گرفته اند تو را به نام صدا مي كنند هنوز نقش تورااز فراز كاج بلند ، كنار باغچه ، زير درختها ،
تو نيستي كه ببيني چگونه مي گردد نسيم روح تو در باغ بي جوانه من تو نيستي كه ببيني چگونه پيچيده است طنين شعر نگاه تو در ترانه من كه دلم خواسته است ساخته ام چه نيمه شبها وقتي ابر بازيگرهزار چهره به هر لحظه مي كند ترسيم به چشم همزدني ميان آنهمه صورت تو را شناخته ام به خواب مي ماند ، به خواب ... تنها به خواب مي ماند!
چراغ ، آيينه ، ديوار بي تو غمگين اند تو نيستي كه ببيني چگونه با ديوار به مهرباني يك دوست از تو مي گويم تونيستي كه ببيني چگونه از ديوار جواب مي شنوم روي هرچه دراين خانه هست غبار سرد اندوه بال گسترده است تو نيستي كه ببيني دل رميده من به جز ياد تو همه چيز را رهاكرده است غروبهاي غريب در اين رواق نياز پرنده ساكت و غمگين ستاره بيمار ... دو چشم خسته من دراين اميدعبث همچودوشمع سوخته جان هميشه بيدار است !
گاهی اوقات آرزو مي کنم اي کاش تک پرنده عاشقي بودم که ميان صدها هزار پرنده بتوانم به قله بلند سرزمين هستي برسم و پرواز کنان نغمه سر دهم که ... من شيدای تو و عاشقانه دوستت دارم سلام دوستاي مهربون و گلم خوبين خوشين سلامتين ؟؟؟ اميدوارم حال و احوالتون خوب باشه ......... در اين لحظات براتون بهترينها رو آرزو دارم اميدوارم همیشه شاد باشين .......
حالا بهترين فرصته تا از شما دوستاي عزيزم كه همراهم بودين و منو از تنهايي در اوردين تشكر كنم اگر چه دربرابر محبت از ترنم جونم ، فاطيما جون ، نيلوفر جون ، فاطمه جون ، نسیم جون ..... نويد جووووون ، صادق عزيـزم ، امير مهربوووونم ، اميـــر يكتا عزيـز ، امير اميني عزيز ، امير عزتي عزيز ، مهدي عزيز، محسن عزيز ، عباس عزيز ، مازيار عزيز ، حميد عزيز ، ابلييييييييس ، سهیل عزیز برديا جون ، ميلاد عزيز و ............. همه عزيزاني كه بهم لطف دارن ببخشين بيشتر از اين حضور ذهن ندارم .............
همتون رو دوست دارم و اميدوارم سال خوبي داشته باشين .............
به خورشيد گفتم گرميت را به من بده تا به تو بدهم ، گفت : دستانش گرمي مرا دارد. به آسمان گفتم پاكي ات را به من بده ، گفت : چشمانش پاكي مرا دارد . از دشت سبزي زندگيش را خواستم گفت : زندگيت سبزتر از اوست . از دريا بزرگي و آرامشش را خواستم گفت : قلبت به اندازه اقيانوس است وآرامشت نيز... از ماه تابندگي صورتش را خواستم گفت : وقتي نگاهش مي كنم خجل مي شوم . به فكر فرو رفتم من در قبال دستان گرمت ، چشمان پاكت ، سبزي زندگيت ، بزرگي و آرامش قلبت و صورت ماهت هيچ ندارم كه به تو هديه كنم جز ......... اين ...... بگير ، نترس مي تپد براي تو و من چيزي ندارم جز قلبــــــــــــــم ......... تو دريايي ترين ،آبي و آرام و بي پايان و من موج گرفتاري اسير دست طوفانم تو مثـل آسمان مهربان و آبي و شفاف و من در آرزوي قطـره هاي پـاك بـارانم نمي دانم چه بايد كرد با اين روح آشفته به فريادم برس اي عشق من ، امشب پريشانم تو دنياي مني بي انتها و ساكت و سرشار و من تنهادر اين دنياي دور از غصه مهمانم تو مثل مرز احساسي قشنگ و دور ونامعلوم ومن در حسرت ديدار چشمت رو به پايانم
خداوندا ! اگر بخواهم آنچه در ذهن دارم باتو بگويم هزاران جلد كتاب مي شود ولي آنچه در دل دارم يك جمله بيش نيست : دوستت دارم با تو ، دريا با من مهرباني مي كند . با تو ، سپيده هر صبح برگونه ام بوسه مي زند . با تو ، نسيم هر لحظه گيسوانم را شانه مي كند . با تو ، من با بهار مي رويم . با تو ، من در عطر ياس پخش مي شوم . با تو ، من در شيره نبات مي جوشم . با تو ، من در شكوفه مي شكفم . سهم من از دوري تو چيزي جز دلتنگي به اندازه درياها ، نگاهي تاريك همچون شب هاي بدون مهتاب و لحظه هايي كه ثانيه به ثانيه ميگذرند نيست . پس اي دوست بشنو صداي دلتنگي مرا ! جزيره دلم را براي آمدنت چراغاني كردم اما باز هم بهانه آوردي و گفتي : من از آب مي ترسم ! هميشه تو آسمون از يه ارتفاعي به بعد ديگه هيچ ابري وجود نداره پس هر وقت آسمون دلت ابري شد با ابرها نجنگ فقط كمي اوج بگير نخ داخل شمع از شمع پرسيد : چرا وقتي من مي سوزم تو آب مي شي ؟ شمع جواب داد : مگه مي شه كسي كه تو قلبمه بسوزه و من اشك نريزم يك ، دو ، سه ، چهار را شمردم تك تك آهسته دنبال تو رفتم با شك وقتي كه بزرگتر شدم فهميدم تمرين جدايي است قايم باشك لذت و ارزش داشتن يه دوست خوب توي دنيا مثل خوردن يه فنجون قهوه گرم زير برفه ! درسته كه هوا روگرم نمي كنه ولي آدمو دلگرم مي كنه اقبال و شيشه هر دو زود مي شكند اي كه دورترين بهانه گريستني ! بي تو من به اوج حسرتي نگفتني رسيده ام ! ياد گرفتم كه عشق با تمام عظمتش دو، سه ماه بيشتر زنده نيست ، ياد گرفتم كه عشق يعني فاصله و فاصله يعني دو خط موازي كه هيچگاه به هم نمي رسند ، ياد گرفتم در عشق هيچ كس به اندازه خودت وفادار نيست و ياد گرفتم هر چه عاشق تر شوي تنها تري !!!
با هر بهانه در غزلهايم تو را تكرار خواهـم كرد با زنگ نامت اين سكوت آباد را آزارخواهم كرد نـام تو را تا بام ديــوار بلند شـهر خواهــم بــرد زآنجاترا بر خواب اين خوشباوران آوارخواهم كرد هربار عزمي داشتم چيزي مراازكاروا مي داشت اما قسم بر نام تو آن كار را اين بار خواهم كرد ديگر نيـارم طـاقت دلــتنگي دور از تـو بودن را هر جاكه باشي در محاق ابرهاو دره ها حتي تاديدنت هر راه ناهموار را هموار خواهم كرد يكبار ديگر در تو _ اي آينه باور نما _ خود را مي يابم واين خويش درتسليم راانكار خواهم كرد
هنوزم در پي اونم كه ميشه عاشقش باشم ... مثل درياي من باشه منم چون قايقش باشم ... هنوزم در پي اونم كه عمري همدمم باشه ... شريك خنده و شادي رفيق ماتمم باشه ... هنوزم در پي اونم كه عشقش رو سادگي باشه ... نگاهايه پر از مهرش پناه خستگيم باشه ... ميگن جوينده يابندست ولي پاهاي من خستست ... منم تا با همين آوا ميرم تا حدي كه جا هست ... هنوزم در پي اونم كه اشكامو روي گونم ... با اون دستاي پر مهرش كنه پاك و بگه جونم ... نكن گريه منم اينجام بذار دستاتو تو دستام ... تو احساس منو ميخواي منم اي واي تو رو ميخوام ... آرزوهایم زیر انبوهی از خاکستر هنوز نفس می کشند... هنوز شعله ورند... نسیم مهربانی تو کی می وزد ؟؟؟
|
About
کاش میشد سرزمین عشق را در میان گامها تقسیم کرد ....
Home
|
